" />
logo
Feedback ของนักเรียนที่ได้ใช้บริการของเรา


น้อง ลูกจันทน์ กับประสบการณ์ Summer Camp 2009 มาอ่านกันว่า เรื่องราวของน้องสาวคนนี้ จะน่าสนุกแค่ไหน

My host family ;D
(by Lookchan)


วันแรกสุดที่เริ่มเดินทางหลังจากที่พวกเรานั่งเครื่องบินมาประมาณ13-14 ชม.(ไม่รวมเวลาต่อเครื่องที่สิงคโปร์นะ)ก็มาถึงนิวซีแลนด์ดินแดนที่มีประชากรแกะ เยอะกว่าคน. ซึ่งตอนที่มาถึงทุกคนก็ละความสนใจจากหน้าจอทีวีส่วนตัวบน เครื่องบิน ที่บางคนก็ดูหนังบางคนก็เล่นเกมแล้วหันมาสนใจวิวทิวทัศน์ที่มองผ่าน ทางหน้าต่างลงไป และสิ่งหนึ่งที่ทุกๆคนคิดเหมือนกันก็คือ ..ทำไมมันมีแต่สีเขียว และทุ่งหญ้า? แต่ลูกจันทน์เชื่อว่าทุกคนก็ไม่ได้กังวลอะไรกับพวกสิ่งเขียวๆ ทั้งหลายนี่หรอก เพราะทุกคนกำลังกังวลเรื่องที่จะได้เจอกับโฮสเป็นครั้งแรกในอีก ไม่กี่นาทีนี้ต่างหากล่ะ.. และเมื่อเราไปรับกระเป๋ากันเรียบร้อยก็ทยอยเดินออกไป จุดที่พวกโฮสยืนรออยู่ ซึ่งลุกจันทน์ดันเดินทะเล่อทะล่าออกไปกับเพื่อนแค่3คน เลยได้เห้นหน้าค่าตาของโฮสทั้งหลายแหล่ก่อนคนอื่น(แต่ก็ไม่รู้อยู่ดีว่าคนไหน โฮสเรา) รออยู่นานนึกว่าจะหลงกับคนอื่นๆ แต่สุดท้ายก็เห็นพี่โอ๋เดินมาแต่ไกล (โล่งใจมาก!) ซึ่งตอนนั้นบรรยากาศกำลังดูน่ากลัวมากเพราะทุกคนต่างกำลังลุ้น อยู่ว่าโฮสตัวเองจะเป็นคนไหน หน้าตาเป็นยังไง ใจดีรึเปล่า แต่ลูกจันทน์ว่านะโฮสก็คงจะตื่นเต้นไม่แพ้ไปกว่าเรา นักหรอก เพราะไม่ว่าจะเป็นยังไงเราก็ต้องอยู่ด้วยกันเป็นเดือนๆ..จริงมั้ยคะ?
     

และเมื่อเข้าคิวจนมาถึงคิวของลูกจันทน์ก็เดินออกไปพบกับโฮส ถ่ายรูปกัน แปปนึงแล้วโฮสก็มาช่วยถือของไปที่รถ ซึ่งตอนแรกลูกจันทน์ได้เจอแค่โฮสแค่3คน คือ เมแกน(host mom) ซาแมนต้า(ลูกสาวคนโต) และโรส(ลูกสาวคนเล็ก)ก่อน ซึ่ง ต่อมาก็เจอกับเคลวิน(host dad) ที่ยืนรออยู่ที่รถ แล้วหลังจากนั้นก็ไปรับเลียม(ลูก ชายคนเล็ก)ที่บ้านญาติแล้วตรงกลับบ้าน ระหว่างที่นั่งรถบอกได้คำเดียวว่า’เกร็ง’ สุดๆเลยล่ะ เพราะว่าเจอกันแค่ครั้งแรกก็ไม่รู้จะทำตัวยังไง แต่ก็ถือว่ายังโชคดีที่โฮส คอยชวนคุยนู่นคุยนี่ตลอดเวลา.. 
ตอนแรก..ที่เห็นบ้านก็รู้สึกเสียใจนิดๆเพราะบอกตามตรง มันไม่เหมือนที่ คาดหวังไว้เท่าไหร่ เพราะบ้านค่อนข้างเก่าและของเยอะ แต่ก็ไม่เป็นไร ไปวันแรกก็ ไม่อยากจะทำตัวให้มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว เลยรีบเอาของไปจัดในห้องนอนแล้วหยิบของฝากมาให้โฮสแต่ละคนๆ ซึ่งดูเหมือนว่าจะโชคดีมาก เพราะรู้สึกจะซื้อของมาถูกใจโฮสทุกคนเลย;D และซาแมนต้าก็พาลูกจันทน์เดินรอบๆ บ้านและแนะนำว่าอะไรเป็นอะไร และเมื่อแนะนำอะไรๆเสร็จ โฮสก็รีบพาไปช้อปปิ้ง โดยถามตลอดว่าอยากได้อะไร มั้ย โดยที่สำคัญรีบพาไปซื้อต้มยำกระป๋องก่อนเลยด้วย(เค้าบอกว่าคนไทยที่มาอยู่กับเค้าชอบกินอันนี้ ลูกจันทน์ น่าจะชอบเหมือนกัน)

ช่วงวันแรกๆไม่ค่อยกล้าคุยกับโฮสเท่าไหร่ คนที่คุยด้วยเล่นด้วย มากที่สุดก็น่าจะเป็นโรสลูกสาวคนเล็กนี่แหละ (3ขวบเอง) ซึ่งก็สนุกดีเพราะ เวลาคุยกับเด็กๆจะมีข้อดีหลายอย่าง เช่น เด็กเล็กๆอย่างนี้ก็จะพูดชัดและ ค่อนข้างช้า ทำให้เราฟังได้ง่าย ชอบมีคำถามนู่นนี่นั่นมาถามตลอด ประกอบ กับเวลาที่เราพูดผิดเราจะได้ไม่อายด้วย โดยเฉพาะเด็ก!เป็นวัยของการ เรียนรู้ host momก็จะคอยสอนนู่นสอนนี่ไม่ว่าจะเป็นคำศัพท์ยากๆ มารยาท ที่ดีและหลายๆเรื่อง ซึ่งเราก็เหมือนได้ฝึกเรื่องพวกนี้กับภาษาไปในตัวด้วย และถา้ ใครอยากได้เรื่องภาษาเยอะๆลูกจันทน์คิดว่าการที่โฮสมีลูกเป็นเด็ก เล็กๆแบบนี้น่าจะได้ผลดีเหมือนกันนะ 



ลูกจันทน์คิดว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้มาอยู่กับครอบครัวนี้ โฮส น่ารักๆ ใจดีสุดๆ และก็เป็นกันเองตลอดแบบนี้ ซึ่งเค้าก็ไม่ได้ใจดีกับลูกจันทน์คนเดียวด้วย ยังใจดีกับเพื่อนลูกจันทน์ทุกคน เช่น เช้าวันที่เราจะไป เที่ยวควีนทาวส์กันมีเพื่อนคนนึงมีปัญหากับกระเป๋า โฮสลูกจันทน์ที่กำลังไปขึ้นรถกลับบ้านก็เดินกลับมาช่วยจนแก้ได้สำเร็จ เพื่อนๆเลยโบกมือบ๊ายบายและบอกขอบคุณตอนที่เค้าเดินกลับไปที่รถ ทำให้ลูกจันทน์พลอยยิ้มแก้มปริ พร้อมกับที่จะอดภูมิใจในโฮสตัวเองไม่ได้ทุกครั้งเลยละคะ ;D 


จากเวลาที่ได้ไปอยู่ด้วยกันมีแค่2ครั้งที่โดนโฮสว่า และก็จะเป็นเกี่ยวกับเรื่องเวลา อย่างเช่น นอนดึก ไป นัดสาย ซึ่งอันนี้ก็โทษใครไม่ได้นอกจากตัวเอง แต่นอกเหนือจากนั้นก็ไม่เคยมีปัญหาอะไรเลย โฮสลูกจันทน์เป็น คนที่ใจดีมากๆ มากจนขนาดพี่แจน พี่ลีดเดอร์ที่เจอโฮสมานักต่อนักยังเอ่ยปากชมว่าโฮสลูกจันทน์ใจดีเนอะ ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่ค่อยเจอใครใจดีแบบนี้เลย เพราะเค้าทั้งช่วยตรวจการบ้าน ทั้งช่วยไปส่งเพื่อนที่บ้าน ทั้งพา ไปช้อปปิ้งบ่อยๆ ทั้งเป็นเพื่อนคุยตลอดเวลา เวลาที่ป่วยเค้าก็คอยมาดูตลอด แถมยังให้หยุดเรียนแล้วพาไปเช่า

หนังมาดูเล่นและอีกมากมาย ซึ่งจะให้เล่ายังไงก็ไม่มีวันหมด..โดยเฉพาะ อย่างหนึ่งที่ทำให้เราสนิทกันเร็วมากขึ้นก็เป็นเรื่องการทำขนมคะ เพราะอยู่ เมืองไทยลูกจันทน์ก็ไม่มีโอกาสได้ทำทั้งๆที่ชอบมากโฮสเองก็ชอบทำขนม มากๆแต่ลูกๆกลับไม่ชอบทำกัน เราเลยมักจะมีเมนูแปลกๆมาทดลองทำกัน ซึ่งบางครั้งกว่าจะเสร็จก็ดึกเลยทีเดียว เพื่อนๆพี่ๆในทริปจะได้ชิมขนมฝีมือลูก จันทน์กับโฮสบ่อยมากๆ 

โฮสได้เล่าให้ฟังว่าก่อนที่โฮสจะแต่งงานกันได้ไปเที่ยวหลาย ประเทศ ทำให้ได้เรียนรู้วัฒนธรรมของหลายๆชาติ และโฮสเองก็มักจะรับเด็ก ชาตินู้นชาตินี้มาอยู่ด้วยบ่อยๆ เลยไม่แปลกที่เค้าจะเข้าใจเราเป็นอย่างดี ซึ่ง จากเรื่องนี้มันทำให้ทัศนคติตั้งแต่แรกของลูกจันทน์ที่น้อยใจว่า ทำไมได้มา อยู่บ้านนี้ บ้านไม่สวยเลย เพื่อนคนอื่นบ้านเค้าก็ดีกว่าสวยกว่านี้กันหมด.. หายไปหมดเลย เพราะตัวบ้านไม่ได้มีความสำคัญเลย ถ้าหากเทียบ ความสำคัญกันแล้ว คนที่อาศัยอยู่ในบ้านต่างหากล่ะที่สำคัญ ในบางเวลาที่มี ปัญหากับโฮส เราควรมาพิจารณาดูว่าอะไรเป็นตัวต้นเหตุ และคงต้องค่อยๆปรับเข้าหากัน เพราะไม่ว่าใครก็ตาม ไม่ได้สมบูรณ์แบบไปซะทุกอย่าง รวมถึงตัวเราด้วยล่ะ



เวลาสองเดือนผ่านไปเร็วจนน่าใจหายทำให้รู้สึกเหมือนกับว่า ตัวเองได้เข้าไปเป็นสมาชิกอีกคนในบ้านโฮส มีเรื่องราวทั้งดีและไม่ดีที่ทำ ให้เราผูกพันกันมากขึ้นทุกวันๆ วันที่กลับรีบตื่นแต่เช้า (โฮสมาปลุกเหมือน ทุกวัน) มาจัดของต่อ แต่..พาสปอร์ตหาย! คือรู้อยู่ว่ามันไม่หายหรอกแต่ หาไม่เจอเพราะลืมว่าตัวเองซุกไว้ไหน โฮสเลยรีบมาช่วยหา ตอนที่คิดว่า คงไม่เจอ อยู่ดีๆโฮสก็พุดลอยๆขึ้นมาว่า ขอให้หาพาสปอร์ตลูกจันทน์เจอ ทีเถอะ ซึ่งลูกจันทน์ก็ถามว่าเค้าพูดกับใคร เค้าก็บอกว่าเค้ากำลังขอร้อง ลุงให้ช่วยอยู่ เพราะลุงเค้าหาของเก่ง(ฟังจากที่พูดลุงเค้าน่าจะเสียไป แล้ว) แล้วในที่สุดก็หาเจอจริงๆคะ..อาเมน 



เมื่อเตรียมตัวเรียบร้อยลูกจันทน์ก็เดินไปลาทุกๆคนในบ้าน (host mom ไปส่งที่สนามบินแค่คนเดียว) แล้วให้ของชิ้นหนึ่งที่ลูกจันทน์ตั้งใจ ทำของชิ้นนั้นให้เค้า และตอนที่โบกมือบ๊ายบายทุกคนอยู่ดีๆน้ำตาก็ทำท่า จะไหลออกมาทั้งๆตอนนั้นไม่ได้รู้สึกเศร้าอะไรเลย ทั้งๆที่ตั้งใจเอาไว้แล้ว ว่าจะไม่ร้องไห้ ซึ่งความจริงลูกจันทน์ก็ไม่เคยร้องไห้ให้กับเรื่องประเภทนี้ อยู่แล้ว แต่ในที่สุดน้ำตาก็ไหลออกมาจนได้.. 

หลังจากกลับมาเมืองไทยในช่วงแรกๆก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายว่าคิดถึงโฮส คิดถึงนิวซีแลนด์ แต่พอ ระยะเวลาผ่านมาจนเกือบเดือน อยู่ดีๆตอนกำลังนั่งเรียนอยู่ก็ร้องไห้เพราะว่าคิดถึงโฮสมากๆ คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ คิดถึงบ้านที่ไครซ์เคิร์ช คิดถึงทุกๆอย่าง เลยทำให้ได้ร้องไห้อีกรอบ(และอีกหลายรอบ) 

สำหรับคนที่ไปซัมเมอร์แคมป์แบบนี้ลูกจันทน์คิดว่า เราน่าจะใช้เวลาให้คุ้มค่าทุกวันโดยเฉพาะกับโฮสซึ่งมี ความสำคัญกับเรามาก เปรียบเสมือนกับครอบครัวของเราเองที่อยู่กันคนละประเทศ คนละซีกโลก แต่ไม่ว่าจะ ห่างไกลกันแค่ไหนความทรงจำดีๆก็ยังอยู่ในใจเราตลอดไป เพราะฉะนั้นตลอดระยะเวลาที่เราใช้เวลาอยู่ร่วมกัน ทุกวินาทีมีค่าเสมอคะ..

I will always love you guys ;D

ชื่อ : ด.ญ.ฐิตวันต์ เกษรสมบัติ ชื่อเล่น : ลูกจันทน์ อายุ : 14 ปี 
การศึกษาที่เมืองไทย : โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม) 
การศึกษาที่นิวซีแลนด์ : Chisnallwood Intermediate School และ King’s education 
โปรแกรม Summer camp 2009 in NZ ระยะเวลา :8 สัปดาห์ 
จัดโดย ศูนย์แนะแนวศึกษาต่อนิวซีแลนด์ NZ Study (www.nzstudyth.com) 
ผู้ดูแล : พี่แจน พี่โอ๋ พี่ปัท น้านวล น้าตา

อ่านต่อ (จากหนังสือพิมพ์คมชัด ลึก)


 




Copyright © Since 2003, NZ Study (Thailand) Co., Ltd. All rights reserved.